ก้าวแรกสู่สังเวียน ผมไม่แน่ใจว่าใครเป็นคนตั้งให้กับการ์ตูนเรื่อง Hajime no Ippo
แต่ผมชอบชื่อการ์ตูนเรื่องนี้ชมัด มันเหมาะกับการนั่งระลึกถึงวันที่เริ่มเข้าสู่สังเวียนอี-คอมเมิร์ส

ผมเริ่มเข่าสู่สังเวียน อี-คอมเมิร์สตอนปีไหนจำไม่ได้แน่ชัด
แต่ที่จำได้ถนัดๆคือ คือยุคนั้นนั้นน่ะ
pantipmarket ยังเป็นแค่ classified อยู่เลยมั้ง
ยังไม่ได้มีแพลนที่จะทำเป็นระบบตะกร้าซื้อขายแบบนี้
พูดแล้วก็คันปากอยากเอาประสบการณ์กลับไปช่วย เพื่อนที่ pantipmarket จริงนะ

พอเค้าทำระบบอะไรเสร็จ ผมก็อาสาก็เป็นผู้เปิดร้านคนแรกๆ
ไปหอบหิ้วเหมาเสื้อจากร้าน Boy T-Shirt ร้านเสื้อยืดดังแถวสยาม
จำได้เลยว่าต้องเหมาขั้นต่ำ 3 โหล คิดเป็นเงิน 3 พันกว่า
เดินแบกเป็นลุงซานตาคลอสขึ้นรถไฟฟ้าแฮ่กๆ

แหม่ วาดฝันเต็มที่เล่้ย..หมดนี่ได้เงินเท่าไหร่
ฝันหวานไหลไปไกลลิบโลก
แล้วผมก็โดนความจริงโบกตบซะหัวทิ่ม

บทเรียนแรกที่ผมเรียนรู้คือ “ทำเล”
ต่อให้สิงสถิตย์อยู่เว็บดังล้นฟ้า แต่คนหาคุณไม่เจอกก็แค่นั้น
ออดเดอร์เสื้อยืดผม ครั้งแรกนั้นขายออกไปหลังเปิดร้านผ่านไป 3 เดือน

อ่านไม่ผิดหรอกครับ 3 เดือนจริงๆ

ครั้งแรกที่ได้ออเดอร์เสื้อยืดไม่กี่ร้อยบาท
โห…โคตรภูมิใจเลย ณ นาทีนั้น

ผมก็ถามกันซื่อๆไปว่า นึกยังไงถึงซื้อครับ
(คือจ่ายเงินมาแล้วไงถึงกล้าถาม ฮ่าๆ)
น้องเค้าตอบมาว่า..ก็ชอบถึงซื้อแล้วแถวบ้านเค้าก็ไม่มีขายอะไรแบบนั้น
ก็เลยไปโดอนเงินที่ธนาคาร
คือพอดีลูกค้าคนแรกในชีวิตผมเป็นวัยรุ่นมาจากจังหวัดทางภาคอีสาน

ก็เลยได้บทเรียนที่สองว่า
ลองถ้าคนมันอยากได้ อยู่ที่ไหนเค้าก็จะซื้อ
แล้วอย่าไปจำกัดตัวเองว่า
สินค้าแบบนี้รสนิยมคนซื้อมันต้องอยู่แถวนั้นแถวนี้